بى شک اخبار این روزها در مورد تجاوز به کودکان و کودک ازارى به حدیست که دل هر سنگى رو هم آب مى کنه.”چه کنیم؟”

١-کودکمون رو در خونه حبس کنیم که نکنه اتفاقى براشون بیفته:مگه میشه این کودک خوشحال و پر انرژى،پرنده اى که هر ثانیه پر پرواز میگشاید تا پروازى به کرانه هاى آسمان داشته باشه،در خونه حبس کنیم؟با عقل جور در نمى آید که آسیب روحى شدیدى رو به خاطر آسیب احتمالى جسمى به کودک مجبور کنیم!سعى کنیم به جاى حبس کردن پاره تنمان در گوشه خونه بهش بیاموزیم که بى هوا ترکمان نکنه،و حواسش به محیط و انسانهاى دورش باشه.

٢-با غریبها حرف نزن!:بدیش اینه یا خوشبختانه ما در جامعه اى زندگى میکنیم که باید در هر صورت از آداب رفت و اومد خوبى براى گذراندن زندگى بهره مند باشیم.پس نمی تونیم به کودکمون بیاموزیم که با کسى حرف نزند و گوشه گیر باشه.سعى کنیم به کودک بیاموزیم که با افرادى که با اونا احساس امنیت بیشترى داره،وقت خود رو بگذراند و به هر دلیلى(چه شکلات و چه بیا تو بغلم!)به طرف غریبها نرود.

٣-زشته،عیبه!:رو راست باشین!هر چیز کوچکى که می دونین کودکتون باید بدونه بهش یاد بگیرین.اندام هاى شخصى اش رو بهش بگید و بهش بگید کسى نمی تونه وارد حریم شخصى اش شه،بگید که دنیاى دور خیلى کثیف تر از دنیاى زیباى خیالى اوست!

زیاده روى نکنین!

۴-سنگ صبورش باشین!:یک لحظه پیش خود فکر کنین که اون رابطه مؤثر رو با کودک خود دارین؟اونقدر با اون رفیق هستین که مشکلاتش رو با شما در بین بزاره و از شما راهنمایى بخواد؟اولین و آخرین رفیق فرزندانتان باشین،جوری کوه استوارى براش باشین که تا آخر عمر احساس امنیت کنه!

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   راهنمای تهیه طرح کسب و کار "

۵-تا کِى اعدام؟:آمار این اتفاقات تلخ حالا به اندازه ایست که متجاوزین در صَفَند!فرهنگ سازیمان چه شد؟قصه اتنا و ستایش و… رو همه جا بگید،به همه بگید کودکان نحیفند،کودکان گناهى ندارن،اشتباه از ماست،از جامعه ماست.با حرفهاى قلم من و پُست هاى شما مشکلى حل نمیشه!عروسک هاى دخترانمان و توپ هاى پسرانمان رو نسوزونیم!حواسمون به روح بچه ها باشه،قاتل روح بچه ها نباشیم!

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید